مستحب است در صورتى كه قبل از زوال روز عيد مسلمان شود آنكه بدهد فطره را بنابر روايتى كه وارد شده ، و مشهور الحاق نموده‌اند در اين حكم كسانى را كه شرط وجوب فطره ، يعنى بلوغ و عقل و حريت و غنا در ايشان موجود شود بعد از هلال و قبل از زوال . مبحث دوّم : آنكه واجب است بر هر كه شرايط مذكوره در او مجتمع است ، بيرون كردن فطره از خود و از هر كس كه در اوّل هلال شوال در عيال او مىباشد ، يعنى نفقهء او را متكفّل مىشود بالفعل ، هر چند كه تحمل نفقهء او بر لازم نباشد و از هر كس كه او را با عيال خود منضم نموده در تحمل نفقه هر چند كه عيال حساب نشود به جهت اينكه تبرّعا معاش او را متحمل مىشود ، مثل اينكه شخصى را خادم مىگيرد در مقابل انفاق بر او ، و از هر كس كه انفاق او بر هر مكلّف لازم است . مثل زن دائمه مدخول بها غير ناشزه ، و مملوك ، و والدين ، و اولاد واجب النفقه ، هر چند كه بالفعل انفاق بر آنها نمىكند عصيانا مثلا ، بنابر مذهب مشهور ، اگر چه در دليلش تأمّل است ، لكن احوط است . و احوط از آن وجوب فطره زنى است كه نفقهء او واجب نباشد ، مثل ناشزه و صغيره و غير متصرف فيها ، و اگر يكى از جماعت واجب النفقه در نفقهء شخص ديگرى باشند كه جامع شرايط وجوب فطره است ، پس بىاشكال فطره از آن شخص مكلف به انفاق ساقط است ، اگر چه در صورت امتناع شخص منفق از دادن معصية ، به آن اشكال متوجه است . و بدان كه در مقدار ضيافت كه موجب فطرهء مهمان است بر مهماندار اختلاف واقع شده ، احوط بلكه اقوى آنكه همين قدر كه در وقت هلال شوّال صدق مهمان بر شخص بكند فطرهء او را ميزبان بدهد ، هر چند كه هنوز غذاى او را نخورده باشد ، بلكه احوط آن است كه هر چند كه در